|
Wat doet ESE
LINKS
LEUKE KRETEN
|
ANASTASIA
Anastasia
is een jonge vrouw die samen met haar zoontje in de Russische
taiga leeft, in volledige harmonie met de natuur en dieren. De
Russische zakenman Vladimir Megre ontmoette haar op 1 van zijn
zakenreizen en schreef een serie boeken hierover. Enkele citaten:
- Behandel je kind
als je gelijke. Laat het tot je doordringen dat het op een aantal
gebieden ontwikkelder is dan jijzelf, bijvoorbeeld als het gaat om de
zuiverheid van gedachten.
- Laat kinderen de
ware aard van de wereld zien, opdat het kind geen afstand opbouwt
tot de meest volmaakte schepping in dit universum. Want wat ziet een
kind als het voor het eerst bewust de wereld inkijkt? Het plafond, de
rand van de wieg, het lakentje, de muren, allemaal eigenschappen en
waarden van een kunstmatige, door de technocratische ontwikkeling
ontstane wereld. "Het zal wel zo horen te zijn", denkt het kind. De
lachende ouders brengen rammelende en piepende dingen alsof het
waardevolle voorwerpen zijn. Wat is hiervan de bedoeling? Het kind
krijgt het ene na het andere voorwerp uit de kunstmatige wereld
aangereikt waarbij de indruk wordt gewekt dat ieder voorwerp een
zegening is: het belangrijkste in de wereld waarin het kind is beland.
Men brabbelt met het meest volmaakte wezen in het universum - hoe klein
het ook moge zijn op dat moment - en geeft het daarmee onwillekeurig de
indruk dat het onvolmaakt is. Zelfs in gebouwen waar het iets zou
moeten leren, krijgt het kind alleen maar iets te horen over de waarden
van de kunstmatige wereld. Pas zijdelings krijgt het kind iets te horen
over de natuur en dan nog als aanhangsel van iets anders, iets dat pas
echt wezenlijk is - de kunstmatige wereld. De meeste mensen komen
gedurende hun hele leven niet tot het besef dat het in werkelijkheid
anders is. De vraag naar de zin van het leven lijkt zo simpel, maar hij
blijft voor velen onbeantwoord.
- Anastasia en het oeroude geslacht waaruit ze is
voortgekomen, beschouwen een pasgeborene als een godheid of een
onbezoedelde engel. Ze vinden het volstrekt ontoelaatbaar om het
gedachtenproces van het kind te onderbreken of te beïnvloeden.
Anastasia's grootvader en overgrootvader keken vaak lange tijd toe hoe
hun kleinkind gefascineerd was door insecten en bloemetjes, en over
dingen nadacht. Ze deden hun best om haar niet af te leiden door hun
aanwezigheid, en begonnen pas met haar te praten als zij zich tot hen
richtte en zelf wilde praten. Ik heb ook toegekeken hoe de kleine
Vladimir een insect in het gras bestudeerde. Anastasia vertelde dat hij
daarmee niet alleen insecten leerde doorgronden, maar de hele
schepping. Volgens haar is een insect een volmaakter mechanisme dan
ieder kunstmatig vervaardigd voorwerp. Door zich te bezig te houden met
zulke volmaakte wezens, vervolmaakt een kind zichzelf ook. Als een kind
alleen levenloze, primitieve voorwerpen leert kennen, blijft dat
achterwege. Bovendien beweert ze dat elk grassprietje en elk insect
verbonden is met de hele schepping, het hele universum. Daarom helpen
ze het kind om het wezen van de volkomen schepping, en zichzelf
als deel daarvan, te doorgronden, en zich bewust te worden van zijn
Functie in het geheel. Kunstmatige voorwerpen hebben deze verbondenheid
niet, en schikken bijgevolg de prioriteiten en waarden in de hersenen
van het kind niet op de juiste wijze.
- Wetenschappen
als wiskunde, natuurkunde, scheikunde en alle maatschappelijke
verschijnselen zijn kleinigheden voor iemand die eenmaal het wezen van
het universum, van de kosmische schepping, heeft doorgrond. Als die
persoon een speciale belangstelling ontwikkelt op één van
die gebieden dan kan hij of zij met gemak alle anderen
overtreffen.
|
|